سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

کاربرد بیوچار ویژگی‌های فیتوشیمیایی و عملکردی گوار (Cyamopsis tetragonoloba L.) را تحت تنش شوری بهبود می‌دهد

نویسندگان :

احسان بیژن زاده¹ محمد کشاورز² حمید رضا بوستانی³

1- دانشگاه شیراز 2- دانشگاه شیراز 3- دانشگاه شیراز

کلمات کلیدی :

زغال زیستی پسماند شهری،زغال زیستی کود گاوی،غلظت کلروفیل،فعالیت کاتالاز

چکیده :

مطالعه ای گلخانه‌ای به‌منظور بررسی تاثیر انواع مختلف زغال زیستی بر ویژگی‌های فیتوشیمیایی و عملکردی گوار تحت تنش شوری انجام شد. تیمارها شامل تنش شوری [بدون شوری (S0)، شوری آب با هدایت الکتریکی ۵ دسی‌زیمنس بر متر (S5) و ۱۰ دسی‌زیمنس بر متر (S10)] و نوع زغال زیستی [شاهد (بدون زغال زیستی)، زغال زیستی ریشه شیرین‌بیان (LRB)، زغال زیستی کود گاوی (CMB) و زغال زیستی پسماند شهری (MWB)] بودند. نتایج نشان داد در تیمار MWB، محتوای کلروفیل آ به ترتیب 2/65 و 4/145 درصد در مقایسه با شاهد در سطوح S5 و S10 افزایش یافت. در مورد محتوای کلروفیل ب، تفاوت معنی‌داری بین CMB و MWB مشاهده نشد. تحت تنش شوری، MWB کلروفیل کل را بین 1/80 تا 2/135 درصد در مقایسه با شاهد بهبود بخشید. محتوای کاروتنوئید در CMB و MWB در سطوح S0 و S5 افزایش یافت، اما به‌تدریج در S10 کاهش پیدا کرد. در سطح S10، فعالیت آنزیم‌های کاتالاز (CAT) و پراکسیداز (POX) در MWB بیشتر از سایر زغال های زیستی بود. کاربردLRB کمترین عملکرد بیولوژیکی را به‌ویژه در سطح S10 در مقایسه با MWB و CMB نشان داد. در سطح S10، MWB و CMB بیشترین عملکرد دانه را نشان دادند که به ترتیب 5/230 و 3/183درصد در مقایسه با شاهد افزایش داشتند. نتایج نشان داد که زغال زیستی، به‌ویژه MWB و CMB، می‌تواند به‌عنوان یک راه‌حل مؤثر برای کاهش اثرات منفی تنش شوری و بهبود ویژگی‌های فیتوشیمیایی و عملکردی گوار مورد استفاده قرار گیرد.