سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

کارایی علف‌کش‌های مختلف در کنترل سوروف (Echinochola cruss-galli L.) در روش خشکه‌کاری برنج

نویسندگان :

روح الله کاظمی راد¹ مهرو مجتبایی زمانی²

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامهرمز 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامهرمز

کلمات کلیدی :

توانایی رقابتی،کشت مستقیم،مدیریت علف‌هرز

چکیده :

به منظور بررسی کارایی علف‌کش‌های مختلف در کنترل علف‌هرز سوروف در روش خشکه‌کاری و مقایسه توان رقابتی ارقام برنج در حضور علف‌هرز، این پژوهش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط محیطی رامهرمز در تابستان سال 1402 اجرا شد. تیمارهای مورد مطالعه شامل رقم برنج در سه سطح (چمپا، عنبربو و گوهر) و نوع علف‌کش در شش سطح (شاهد عدم کنترل، وجین کامل، بیس‌‌پیریباک‌سدیم، سای‌هالوفوپ‌بوتیل + بن‌سولفورون‌متیل، پندیمتالین + بن‌سولفورون‌متیل، اگزادیازون + بن‌سولفورون‌متیل) بودند. بر اساس نتایج بدست آمده، علف‌کش بیس‌پریباک سدیم، از بالاترین کارایی (بیش از 90 درصد) در کنترل علف‌هرز سوروف برخوردار بود. زیست توده سوروف در 60، 90 و 120 روز پس از کاشت در رقم گوهر، در سطوح تیماری عدم کنترل علف‌هرز و مصرف علف‌کش‌های پندیمتالین + بن‌سولفورون‌متیل و سای‌هالوفوپ‌بوتیل + بن‌سولفورون‌متیل، به طور معنی‌داری بیشتر از دو رقم عنبربو و چمپا بود، ولی در سطح تیماری مصرف علف‌کش بیس‌پیریباک سدیم، بین سه رقم مورد مطالعه از نظر زیست توده سوروف تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. اگر چه رقم گوهر در شرایط عدم کنترل علف‌هرز از بیشترین درصد کاهش عملکرد شلتوک (59 درصد) برخوردار بود، ولی عملکرد شلتوک در این رقم در سطح تیماری وجین کامل (4560 کیلوگرم در هکتار) و پس از آن، در سطح تیماری مصرف علف‌کش بیس‌پیریباک‌سدیم (3833 کیلوگرم در هکتار) بطور معنی‌داری، بالاتر از دو رقم چمپا و عنبربو بود.