سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

امنیت غذایی در توسعه کشاورزی پایدار

نویسندگان :

بیژن کهراریان¹

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد میاندوآب

کلمات کلیدی :

امنیت غذایی،توسعه،کشاورزی پایدار

چکیده :

با افزایش بهره‌‌‌وری کشاورزی، کشورهای مختلف قادر خواهند بود غذای کافی و مغذی برای جمعیت خود تامین کنند و وابستگی به واردات را کاهش دهند. این بهبود در کارآیی تولید نه‌تنها به افزایش دسترسی به مواد غذایی کمک می‌کند، بلکه نقش مهمی در تقویت امنیت غذایی ایفا می‌‌‌کند. زیرا امنیت غذایی به معنای دسترسی همه افراد به غذای کافی و مغذی برای یک زندگی سالم است که این امر صرفا به میزان تولید بستگی ندارد، بلکه کارآیی در تمامی مراحل زنجیره تامین، از تولید تا مصرف، از اهمیت ویژه‌‌‌ای برخوردار است. در واقع، بهره‌‌‌وری بالاتر می‌تواند علاوه بر افزایش تولید و کاهش ضایعات، به بهبود کیفیت محصولات نیز منجر شود در عصر جهانی شدن، تهدیدهایی همچون نوسانات قیمت‌ها، تغییرات اقلیمی و بحران‌های سیاسی می‌توانند به امنیت غذایی آسیب وارد کنند. از این رو، ارتقای بهره‌‌‌وری کشاورزی به عنوان یک استراتژی موثر در مقابله با این تهدیدها از اهمیت ویژه‌‌‌ای برخوردار است. زیرا بهبود بهره‌‌‌وری می‌تواند به کشورهای مختلف کمک کند تا با کمترین هزینه و منابع، غذای موردنیاز جمعیت خود را تامین کرده و در برابر بحران‌های جهانی مقاوم‌‌‌تر شوند. همچنین در راستای افزایش بهره‌‌‌وری کشاورزی، بهره‌‌‌گیری از تکنولوژی‌‌‌های نوین، بهبود مدیریت منابع طبیعی و توانمندسازی کشاورزان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. استفاده از روش‌های کشاورزی دقیق، توسعه ابزارهای دیجیتال و کاربرد تکنیک‌‌‌های پیشرفته نه‌تنها می‌تواند میزان تولید محصولات کشاورزی را افزایش دهد، بلکه می‌تواند فشار بر محیط‌زیست را نیز کاهش دهد. به عنوان مثال، سامانه‌‌‌های آبیاری هوشمند و کشت مقاوم به خشکسالی نمونه‌‌‌هایی از نوآوری‌‌‌هایی هستند که بهره‌‌‌وری زمین‌‌‌های کشاورزی را به طور چشمگیری افزایش می‌دهند. با این حال، دستیابی به این اهداف نیازمند سرمایه‌گذاری‌‌‌های کلان و سیاستگذاری‌‌‌های مناسب است تا این تکنولوژی‌‌‌ها و روش‌های جدید در دسترس تمامی کشاورزان قرار گیرد. بنابراین، ارتقای بهره‌‌‌وری کشاورزی تنها به نوآوری‌‌‌های فنی محدود نمی‌‌‌شود، بلکه نیازمند اتخاذ رویکردی جامع برای تقویت زیرساخت‌‌‌ها و اصلاح سیاست‌‌‌های کشاورزی است.