سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

هوش مصنوعی: راهکار نوین برای مقابله با تغییرات اقلیمی و بهینه‌سازی منابع

نویسندگان :

اعظم نیک بخت¹ محمد حسین صیادی² عادله راه نشین³ معصومه اسدی پور⁴

1- پژوهشکده فناوری تولیدات گیاهی، پژوهشگاه افضلی پور دانشگاه شهید باهنر کرمان 2- دانشگاه شهید باهنر کرمان، گروه محیط زیست 3- دانشگاه شهید باهنر کرمان 4- دانشگاه شهید باهنر کرمان

کلمات کلیدی :

هوش مصنوعی،تغییرات اقلیمی،بهینه‌سازی انرژی،کشاورزی پایدار

چکیده :

هدف: تغییرات اقلیمی به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های جهانی، تأثیرات گسترده‌ای بر سیستم‌های شهری و طبیعی داشته و خسارات اقتصادی سالانه بیش از 500 میلیارد دلار را به دنبال دارد. در این راستا، هوش مصنوعی (AI) به‌عنوان یک فناوری نوین می‌تواند با بهره‌گیری از داده‌های کلان و الگوریتم‌های پیشرفته، پیش‌بینی‌های دقیقی ارائه داده و راهکارهای مؤثری برای کاهش اثرات تغییرات اقلیمی پیشنهاد کند. هدف این مطالعه، بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در مدیریت و کاهش اثرات تغییرات اقلیمی با تمرکز بر بهره‌وری انرژی، ذخیره‌سازی و جذب کربن، پیش‌بینی وضعیت جوی و انرژی‌های تجدیدپذیر، مدیریت شبکه‌های برق، بهینه‌سازی ساختمان‌ها، حمل‌ونقل هوشمند، کشاورزی دقیق، کاهش جنگل‌زدایی و توسعه شهرهای پایدار است. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهند که هوش مصنوعی می‌تواند در بهینه‌سازی مصرف انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای نقش مؤثری داشته باشد. برای مثال، تولید هوشمند می‌تواند مصرف انرژی و انتشار کربن را 30 تا 50 درصد کاهش دهد. همچنین، حدود 70 درصد از صنعت جهانی گاز طبیعی از هوش مصنوعی برای بهبود دقت پیش‌بینی‌های جوی بهره می‌برد. شبکه‌های هوشمند برق مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند راندمان سیستم‌های انرژی را افزایش داده و هزینه‌های برق را تا 20 درصد کاهش دهند. سیستم‌های حمل‌ونقل هوشمند نیز قادر به کاهش انتشار دی‌اکسید کربن تا 60 درصد هستند. علاوه بر این، طراحی شهرهای پایدار و مدیریت بهینه منابع طبیعی با استفاده از الگوریتم‌های هوش مصنوعی، می‌تواند به افزایش تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی کمک کند. جهت گیری‌ها برای پژوهش‌های آینده: با توجه به تنوع کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه‌های مختلف مدیریت تغییرات اقلیمی، پیشنهاد می‌شود که تحقیقات آینده بر روی حوزه‌های کلیدی مانند پیش‌بینی دقیق‌تر تغییرات آب‌وهوایی، توسعه مدل‌های بهینه برای کاهش مصرف انرژی در ساختمان‌ها، و به‌کارگیری الگوریتم‌های یادگیری عمیق در کنترل و مدیریت منابع طبیعی متمرکز شوند. همچنین، بررسی راهکارهای عملی برای ادغام فناوری‌های هوش مصنوعی در سیاست‌های محیط زیستی می‌تواند به استفاده مؤثرتر از این فناوری منجر شود. نتیجه‌گیری: هوش مصنوعی ابزار قدرتمندی برای کاهش اثرات تغییرات اقلیمی و بهینه‌سازی مصرف منابع است. بااین‌حال، چالش‌هایی مانند نیاز به داده‌های دقیق، هزینه‌های بالا، و مسائل اخلاقی مرتبط با هوش مصنوعی باید مورد توجه قرار گیرند. توسعه مدل‌های هوشمندتر و یکپارچه‌سازی فناوری‌های هوش مصنوعی در سیاست‌گذاری‌های زیست‌محیطی می‌تواند تأثیر این فناوری را در مقابله با تغییرات اقلیمی افزایش دهد.