سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

مدیریت تنش آب با TDS بالا در جوجه‌های گوشتی: تعامل سلنیوم آلی و سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون (RAAS)

نویسندگان :

محمد دیانی¹ شیرین هنربخش² سیدداود شریفی³ علی کلانتری حصاری⁴

1- university of Tehran 2- university of Tehran 3- university of Tehran 4- دانشگاه بوعلی سینا

کلمات کلیدی :

اریتروپوئزیس،استرس اکسیداتیو،نانو سلنیوم،سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون

چکیده :

هدف: سلنیوم به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان کلیدی، در تنظیم سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون (RAAS) که مسئول حفظ تعادل مایعات و پایداری هماتولوژیک است، نقش دارد. در این مطالعه اثرات منابع سلنیوم آلی خوراکی بر فشار اسمزی مخاط روده کوچک (MOP)، فشار اسمزی پلاسمای خون (BPOP) و هماتوکریت خون (HCT) در جوجه‌های گوشتی مصرف کننده آب با TDS بالا به‌عنوان عامل تنش، ارزیابی شد. مواد و روش‌ها: جوجه‌های گوشتی آرین به‌صورت تصادفی به چهار تیمار خوراکی شامل گروه شاهد (بدون سلنیوم) و تیمارهای دریافت کننده نانو سلنومتیونین (NSMet)، میکرو سلنومتیونین (MSMet) و نانو هیدروکسی سلنومتیونین (NHSMet) به‌میزان 3/0 میلی‌گرم بر کیلوگرم خوراک اختصاص یافتند. آزمایش در یک طرح کاملاً تصادفی با پنج تکرار و هفت مشاهده در هر تکرار انجام شد. TDS آب با افزودن NaCl به 3098 پی‌پی‌ام افزایش یافت. همچنین پارامترهای این پژوهش در سن 35 روزگی اندازه گیری شدند. یافته‌های پژوهش: نتایج نشان داد که تفاوت معنی‌داری در اسمزی مخاط روده کوچک و پلاسمای خون تیمارهای آزمایشی وجود ندارد، که نشان دهنده عدم تأثیر مکمل‌های سلنیوم بر دینامیک مایعات محلی روده یا غلظت‌های سیستمیک املاح می‌باشد. با این حال، سطوح هماتوکریت خون در تیمار نانو هیدروکسی سلنومتیونین (69/38) به طور معنی‌داری بیشتر از گروه شاهد (30/34) بود، با افزایش غیرمعنی‌دار در تمام گروه‌های حاوی سلنیوم. افزایش مشاهده‌شده در هماتوکریت خون به نقش سلنیوم در تثبیت عملکرد RAAS، کاهش احتباس حجم پلاسما و تحریک اریتروپوئزیس (تولید گلبول قرمز) مرتبط است. کمبود سلنیوم اینگونه شناخته شده است که بیان گیرنده آنژیوتانسین II نوع 1 (AT1R) را از طریق مسیر GPx1/H2O2/NF-κB افزایش می‌دهد، که منجر به احتباس سدیم و گسترش حجم پلاسما می‌شود و هماتوکریت خون را رقیق می‌کند. در مقابل، نانو هیدروکسی سلنومتیونین ممکن است این اثر را کاهش دهد، از احتباس بیش از حد مایعات جلوگیری کرده و هماتوکریت خون را در سطح بهینه قرار دهد. نتیجه‌گیری: در حالی که مکمل سلنیوم بر فشار اسمزی تأثیری نداشت، نقش آن در تعدیل RAAS نشان‌دهنده یک استراتژی بالقوه برای حفظ هموستاز خون در شرایط TDS بالا است. تحقیقات بیشتری برای ارزیابی نشانگرهای مستقیم RAAS و دینامیک گلبول‌های قرمز نیاز است تا مکانیزم‌های دقیق اثرات محافظتی سلنیوم روشن شود.