سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

بهینه‌سازی تکثیر شیرین بیان در کشاورزی پایدار: راهکارهای نوین برای مناطق شور

نویسندگان :

رستم یزدانی بیوکی¹ محمدهادی راد² حسین بیرامی³ امیر پرنیان⁴ ولی سلطانی گردفرامرزی⁵

1- مرکز ملی تحقیقات شوری 2- مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان یزد 3- مرکز ملی تحقیقات شوری 4- مرکز ملی تحقیقات شوری 5- مرکز ملی تحقیقات شوری

کلمات کلیدی :

کاشت بذری،کاشت نشا،تکثیر غیرجنسی،تکثیر ریشه،شوری

چکیده :

این پژوهش با هدف ارزیابی تأثیر سطوح مختلف تنش شوری بر روش‌های تکثیر گیاه دارویی شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra L) در مزرعه تحقیقاتی صدوق وابسته به مرکز ملی تحقیقات شوری طی سه سال زراعی (1399-1402) انجام شد. آزمایش به صورت اسپیلت پلات در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار و با چهار سطح شوری آب آبیاری (۲، ۴، ۸ و ۱۲ دسی‌زیمنس بر متر) و سه روش تکثیر (بذری، نشایی و ریشه‌ای) انجام شد. پارامترهای اندازه‌گیری شده شامل درصد استقرار، ارتفاع بوته، وزن خشک اندام هوایی و ریشه بود. نتایج نشان داد که شوری بر تمامی صفات مورد بررسی تأثیر معنی‌داری داشت، در حالی که روش تکثیر تنها بر ارتفاع بوته و درصد استقرار تأثیرگذار بود. بالاترین ارتفاع بوته در شوری ۲ دسی‌زیمنس بر متر و بدون تأثیر روش تکثیر مشاهده شد. در شوری ۴ دسی‌زیمنس بر متر، تکثیر بذری با ارتفاع 66/44 سانتی‌متر، بیشترین ارتفاع را داشت. در شوری ۸ دسی‌زیمنس بر متر، تکثیر ریشه‌ای با کاهش 31 و 36 درصدی ارتفاع نسبت به روش نشایی و بذری، کمترین ارتفاع را نشان داد. در شوری ۱۲ دسی‌زیمنس بر متر، هر سه روش تکثیر، کمترین ارتفاع را داشتند. درصد استقرار در شوری‌های ۲ و ۴ دسی‌زیمنس بر متر در تکثیر بذری (به ترتیب 77 و 66 درصد) و در شوری‌های ۸ و ۱۲ دسی‌زیمنس بر متر در تکثیر ریشه‌ای (به ترتیب 63 و 60 درصد) بالاترین بود. به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که روش تکثیر ریشه‌ای در سطوح بالای شوری و روش تکثیر بذری در سطوح پایین شوری، مناسب‌ترین روش‌ها برای کشت شیرین بیان هستند.