سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

نقش گونه‌های باسیلوس در بهبود تحمل گیاهان به تنش خشکی: مکانیسم‌ها و کاربردها

نویسندگان :

نگین جلیلیان¹ منا صراحی نوبر² خدیجه کیارستمی³

1- دانشگاه الزهرا(س) 2- دانشگاه الزهرا(س) 3- دانشگاه الزهرا(س)

کلمات کلیدی :

آنزیم های پاداکساینده،باسیلوس،تنش خشکی،گونه های فعال اکسیژنRos،فیتوهورمون ها

چکیده :

با افزایش سریع جمعیت جهانی و در پی آن افزایش تقاضای مواد غذایی، تولید محصولات کشاورزی با چالش‌های جدیدی مواجه شده است. یکی از مهم‌ترین تهدیدات برای بهره‌وری محصولات کشاورزی، تنش خشکی است که می‌تواند به طور چشمگیری عملکرد گیاهان را کاهش دهد. گیاهان در برابر این تنش‌ها، پاسخ‌های فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی مختلفی از خود نشان می‌دهند، از جمله کاهش سرعت فتوسنتز، کاهش میزان تعرق، توقف رشد ساقه و ریشه، و تولید بیش از حد گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) که آسیب‌های جدی به بافت‌های گیاهی وارد می‌آورد. این تغییرات می‌توانند منجر به آسیب‌های موقتی یا دائمی در گیاهان شوند و ضرورت توسعه استراتژی‌هایی برای کاهش این آسیب‌ها را بیشتر می‌کنند. یکی از روش‌های نوین و مؤثر برای مقابله با تنش خشکی، استفاده از باکتری‌های محرک رشد گیاهی مانند گونه‌های باسیلوس است که قادرند تحمل گیاهان به این تنش را تقویت کنند. این باکتری‌ها از طریق مکانیسم‌های مختلفی مانند افزایش بیان آنزیم‌های پاداکساینده (که از آسیب‌های ناشی از تجمع ROS جلوگیری می‌کنند)، بهبود جذب آب و افزایش راندمان مصرف آن، و سنتز فیتوهورمون‌ها برای تقویت رشد و عملکرد گیاه، تأثیرات مثبتی بر گیاهان تحت تنش خشکی دارند. به‌طور کلی، استفاده از گونه‌های باسیلوس به عنوان یک راهکار پایدار و کارآمد برای تقویت مقاومت گیاهان در برابر تنش‌های محیطی، به ویژه خشکی، چشم‌انداز مثبتی برای کشاورزی در شرایط اقلیمی متغیر و آینده‌نگر به همراه دارد.