سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

بررسی شدت بیابان‌زایی با تأکید بر معیار آب زیرزمینی با استفاده از مدل IMDPA

نویسندگان :

حامد اسکندری دامنه¹ غلامرضا زهتابیان² حسن خسروی³ حسین آذرنیوند⁴ علی اکبر براتی⁵

1- دانشگاه تهران 2- دانشگاه تهران 3- دانشگاه تهران 4- دانشگاه تهران 5- دانشگاه تهران

کلمات کلیدی :

بیابان‌زایی،کمیت اب زیرزمینی،کیفیت اب زیرزمینی،مدل IMDPA،میناب

چکیده :

در این پژوهش، به‌منظور کمی‌سازی اطلاعات معیار آب زیرزمینی از سه شاخص کمیت آب زیرزمینی، EC و SAR با استفاده از مدل IMDPA در سال‌های 1382 تا 1397 در دشت میناب استفاده گردید. بعد از بررسی تغییرات پارامترهای کمی و کیفی آب زیرزمینی در دشت ميناب و بررسی آن‌ها در گذشته و حال به‌منظور ارزيابي معیار بیابان‌زایی آب زير‌زميني در اين دشت در دوره‌های گذشته و حال از مدلIMDPA استقاده گرديد. بررسي‎هاي انجام شده در مورد شدت بیابان‌زایی با استفاده از مدل IMDPA در دوره‌های مختلف نشان مي‎دهد كه در حال حاضر بيابان‎زايي با تکیه بر معیار آب زیر‌زمینی با درجات مختلف در سطح دشت در حال رخ دادن مي‎باشد و نیز با شدت بیشتر ادامه خواهد یافت و بیابان‌زایی به‌سمت شمال و غرب منطقه در حال گسترش می‌یابد به‌طوری‌که در دوره پایه در سال 1382 قسمت اعظم منطقه در کلاس بیابان‌زایی کم و خیلی کم قرار گرفته است. مساحت این کلاس‌ها در این سال به‌ترتیب برابر با 99/60 و 00/39 درصد است. و با گذشت زمان از مساحت این کلاس‌ها در سال 1397 کاسته شده و به‌مساحت کلاس بیابان‌زایی متوسط افزوده شده است است به‌طوری‌که مساحت کلاس بیابان‌زایی متوسط در 1397 برابر با 24/38 درصد است در صورتی که این کلاس در سال مبنا (1382) مساحتی برابر با صفر درصد داشته است. در نهایت می‌توان اذعان نمود که بهره‌برداری مستمر از سطح آب‌های زیرزمینی این دشت، سبب افت بیش از پیش آبخوان برای دوره آینده خواهد شد به‌طوری‌که کاهش کمیت آب زیر‌زمینی باعث کاهش کیفیت آب زیر‌زمینی میگردد که سبب شور شدن بیش از حد آب‌های منطقه و به دنبال آن سبب ایجاد فرونشست در سطح منطقه می‌گردد.