سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

تفاوت بیان آللی در ژن‌های ایمنی MHC و TLR پرندگان: مطالعه سیستماتیک

نویسندگان :

آزاده ترابی¹

1- موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

کلمات کلیدی :

سیستم ایمنی پرندگان،TLR،MHC،بیان ژنی،تنوع آللی

چکیده :

هدف: مطالعه حاضر با هدف تحلیل نظام‌مند پژوهش‌های موجود در زمینه تفاوت‌های بیان آللی ژن‌های کمپلکس اصلی سازگاری بافتی (MHC) و گیرنده‌های شبه-تول (TLR) در پرندگان انجام شد. MHC در ارائه آنتی‌ژن و ایمنی تطبیقی نقش دارد، در حالی که TLRها در شناسایی الگوهای مولکولی پاتوژن‌ها و ایمنی ذاتی مشارکت می‌کنند. تنوع آللی این ژن‌ها با تفاوت‌های پاسخ ایمنی و مقاومت به بیماری‌ها در گونه‌های مختلف پرندگان مرتبط است. مواد و روش‌ها: با مرور سیستماتیک مطالعات منتشرشده، داده‌های مربوط به بیان ژن‌های MHC و TLR در پرندگان با استفاده از روش‌های توالی‌یابی نسل جدید (NGS)، تحلیل ترنسکریپتوم و رویکردهای فیلوژنتیکی گردآوری و تحلیل شد. معیارهای ارزیابی شامل غنای آللی، واگرایی توالی، نسبت dN/dS (نشان‌دهنده انتخاب مثبت)، مکانیسم‌های تبدیل ژنی و الگوهای بیان تفاضلی در گونه‌های مختلف پرندگان بود. نتایج: مطالعات نشان داد که ژن‌های MHC به ویژه کلاس II، از غنای آللی و واگرایی توالی بالاتری نسبت به TLRها برخوردارند و تحت انتخاب مثبت قوی‌تری قرار گرفته‌اند، با مکانیسم‌هایی مانند تبدیل ژنی در ایجاد این تنوع نقش دارند. در مقابل، اگرچه TLRها تنوع آللی کمتری نشان دادند، اما نسبت dN/dS بالاتر در برخی لوکوس‌های آنها حاکی از فشار انتخابی شدید در ایمنی ذاتی بود. همچنین، سطوح بیان این ژن‌ها تحت تأثیر عوامل بوم‌شناختی مانند الگوهای مهاجرت، به طور معناداری بین گونه‌های مختلف پرندگان متفاوت بود. از جنبه عملکردی، تفاوت‌های بیان آللی در MHC با مقاومت به پاتوژن‌ها مرتبط بود، در حالی که تغییرات بیان TLRها بر پاسخ‌های ایمنی ذاتی در مواجهه با چالش‌های میکروبی تأثیرگذار بود. نتیجه‌گیری: مطالعات نشان می‌دهند که ژن‌های MHC و TLR الگوهای تکاملی و عملکردی متمایزی در سیستم ایمنی پرندگان دارند. تنوع آللی در MHC پاسخ‌های ایمنی تطبیقی را تنظیم می‌کند، در حالی که TLRها نقش محوری در ایمنی ذاتی ایفا می‌کنند. این یافته‌ها پیامدهای مهمی برای درک تاب‌آوری ایمنی و استراتژی‌های حفاظت از پرندگان در برابر بیماری‌ها به همراه دارد. مطالعات آینده بهتر است با رویکردهای چندژنی به بررسی تعاملات پیچیده بین ایمنی ذاتی و تطبقی بپردازند.