سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

احیای گونه‌های گیاهی بومی در جهت حفظ تنوع زیستی مطالعه موردی: استان هرمزگان

نویسندگان :

شراره قاسمی¹

1- پلی تکنیک مادرید

کلمات کلیدی :

گیاهان بومی،تنوع زیستی،حفاظت از زیستگاه،تغییرات اقلیمی،هرمزگان

چکیده :

احیای گونه‌های گیاهی بومی یکی از مهم‌ترین اقدامات برای حفظ تنوع زیستی، بهبود شرایط اکولوژیکی و مقابله با تغییرات اقلیمی است. این فرآیند شامل شناسایی گونه‌های بومی در معرض خطر، جمع‌آوری و تکثیر بذر، و کاشت مجدد در زیستگاه‌های طبیعی است. عوامل مخرب مانند تغییرات کاربری زمین، آلودگی و گونه‌های مهاجم تهدیدی برای این گیاهان محسوب می‌شوند. روش‌های احیا شامل بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، همکاری‌های بین‌المللی و مشارکت جوامع محلی است. اقدامات پایدار در این زمینه می‌تواند به بازسازی اکوسیستم‌ها، بهبود کیفیت خاک و افزایش ذخایر ژنتیکی گیاهان بومی کمک کند. با تخریب زیستگاه‌های طبیعی و گسترش فعالیت‌های انسانی، بسیاری از گونه‌های بومی در معرض خطر انقراض قرار گرفته‌اند. در این مقاله، اهمیت احیای گونه‌های گیاهی بومی، چالش‌های پیش رو و راهکارهای علمی و عملی برای بازگرداندن این گونه‌ها به اکوسیستم‌های طبیعی بررسی می‌شود. احیای گونه‌های بومی هرمزگان یک فرآیند حیاتی برای بازگرداندن تعادل به اکوسیستم‌های این منطقه است که تحت تأثیر تغییرات اقلیمی، بی‌توجهی به محیط‌زیست، و فعالیت‌های انسانی قرار گرفته‌اند.