سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

اثرات آب شور بر ویژگی‌های میکرو و ماکرو تیبیا: ارزیابی منابع آلی سلنیوم در جوجه‌های گوشتی

نویسندگان :

محمد دیانی¹ شیرین هنربخش² علی کلانتری حصاری³ سیدداود شریفی⁴

1- university of Tehran 2- university of Tehran 3- دانشگاه بوعلی سینا 4- university of Tehran

کلمات کلیدی :

آرین،استخوان تیبیا،نانو سلنیوم،کل جامدات محلول

چکیده :

هدف: سطوح بالای کل جامدات محلول (TDS) در آب در برخی مناطق ایران، جایی که جوجه‌های گوشتی در این شرایط پرورش داده می‌شوند، نگران‌کننده است. این مطالعه اثرات سه منبع مختلف سلنیوم آلی بر ویژگی‌های استخوان تیبیا در جوجه‌های گوشتی که آب با TDS زیاد مصرف می‌کنند را بررسی می‌کند. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر سلنیوم بر ویژگی‌های استخوان تیبیا در شرایط شوری آب بود. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تعداد 140 قطعه جوجه گوشتی آرین نر و ماده در یک طرح کاملاً تصادفی به چهار تیمار، پنج تکرار و هفت مشاهده در هر تکرار، اختصاص یافتند. تیمارهای آزمایشی شامل گروه شاهد بدون سلنیوم (WS)، نانو سلنومتیونین (NSMet)، میکرو سلنومتیونین (MSMet) و نانو هیدروکسی سلنومتیونین (NHSMet) بودند. TDS آب با افزودن NaCl به 3098 پی‌پی‌ام افزایش یافت. در تمام تیمار‌های سلنیوم به میزان 3/0 میلی‌گرم سلنیوم به هر کیلوگرم خوراک اضافه شد. در روز 35، استخوان تیبیا با اندازهگیری پارامترهای ماکروسکوپی (طول، وزن، قطر، حجم و چگالی استخوان) و پارامترهای میکروسکوپی (ضخامت لایه استراحت (RLT)، ضخامت لایه تکثیر (PLT) و ضخامت لایه هیپرتروفی (HLT) که همگی براساس میکرومتر هستند) ارزیابی شد. تحلیل آماری با استفاده از رویه مدل خطی تعمیم‌یافته (GLM) در نرم‌افزار R انجام شد و آزمون توکی برای مقایسه میانگین‌ها به کار رفت. یافته‌های پژوهش: تفاوت معنی‌داری در پارامترهای ماکروسکوپی استخوان بین تیمارها مشاهده نشد، که نشان می‌دهد آب با TDS بالا بر طول استخوان تیبیا، وزن، حجم، چگالی و قطر آن تأثیر نگذاشت. با این حال، ویژگی‌های میکروسکوپی استخوان به طور معنی‌داری بین تیمارهای سلنیوم متفاوت بود. تیمار نانو هیدروکسی سلنومتیونین بیشترین مقادیر HLT (08/39± 42/1524) و RLT (52/59± 63/5040) را داشت (0001/0 > P)، در حالی که میکرو-سلنومتیونین بیشترین PLT (05/23± 36/938) را نشان داد (001/0 > P). گروه شاهد کمترین مقادیر RLT (22/49± 85/3487) و PLT (16/18± 75/502) را داشت، که نشان می‌دهد آب با TDS زیاد بدون مکمل سلنیوم ممکن است بر فرآیندهای تشکیل سلولی استخوان تأثیر منفی بگذارد. نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه نشان داد که آب با میزان TDS بالا تأثیر معنی‌داری بر رشد ماکروسکوپی تیبیا در جوجه‌های گوشتی نداشت، اما ویژگی‌های میکروسکوپی استخوان تحت تأثیر مکمل سلنیوم قرار گرفت. به نظر می‌رسد که نانو هیدروکسی سلنومتیونین و میکرو سلنومتیونین برخی از تغییرات سلولی مرتبط با شرایط TDS بالای آب را کاهش می‌دهند.