سامانه همایش های دانشگاه جیرفت

صفحه اصلی / سومین همایش بین المللی و چهارمین همایش ملی کشاورزی، محیط زیست و امنیت غذایی

مزایا استفاده از ضایعات ماهی در خوراک دام و و خطرات احتمالی آن بر سلامت دام و بهداشت عمومی

نویسندگان :

مسعود احمدنژاد¹ مهرداد نمکچی²

1- دانشگاه رازی کرمانشاه 2- دانشگاه رازی کرمانشاه

کلمات کلیدی :

ضایعات ماهی،خوراک دام،فلزات سنگین،آلودگی،متابولیک

چکیده :

هدف: این مطالعه باهدف بررسی مزایای اقتصادی و زیست‌محیطی استفاده از ضایعات صنعت ماهی در خوراک دام و همچنین خطرات بالقوه سلامتی آن برای دام و انسان های مصرف کننده آن انجام گرفته است. یافته‌ها: نتایج مطالعات نشان می‌دهد که ضایعات ماهی، زمانی که به پودر ماهی یا سیلو تبدیل می‌شوند، می‌توانند یک جایگزین مقرون‌به‌صرفه و با ارزش تغذیه ای بالا برای خوراک دام سنتی در صنعت خوراک دام باشند. این ضایعات حاوی پروتئین‌ها، اسیدهای آمینه و روغن‌های با ارزشی برای دام های هستند. مثلا، مطالعات نشان داد که استفاده از سیلوی ماهی در خوراک ماهی قزل آلای رنگین کمان باعث بهبود رشد و کاهش هزینه های خوراک می شود. پودر استخوان ماهی همچنین می تواند به عنوان منبع کلسیم و فسفر بسیار باکیفیت برای دام ها باشد. با این حال، استفاده از ضایعات ماهی در خوراک دام به دلیل وجود پاتوژن های میکروبی مانند سالمونلا و لیستریا و آلاینده های شیمیایی مانند فلزات سنگین و آلاینده های آلی، می تواند خطرات بالقوه ای برای سلامتی دام ها و حتی انسان های مصرف کننده از محصولات دامی به همراه داشته باشد. روش‌های فرآوری مانند تخمیر، عملیات حرارتی خشک و پردازش هیدروترمال می‌توانند سطح برخی از این آلاینده‌ها را کنترل کنند. جهت‌گیری‌ها برای پژوهش‌های آینده: باید تحقیقات بیشتری برای رسیدن به بهینه ترین روش های فرآوری ضایعات ماهی جهت اطمینان از کیفیت، ایمنی، به حداقل رساندن اکسیداسیون لیپید، افزایش فراهمی زیستی و توسعه روش‌های مقرون‌به‌صرفه برای به حداقل رساندن، حذف یا غیرفعال‌سازی آلاینده‌ها انجام گردد. علاوه بر این، ارزیابی تأثیر استفاده از ضایعات ماهی در خوراک‌ دام بر کیفیت و ایمنی محصولات نهایی دامی هم تحقیقات بیشتری لازم دارد. نتیجه‌گیری: استفاده از ضایعات فرآوری ماهی به عنوان خوراک دام، راه حلی پایدار و اقتصادی برای مدیریت پسماند صنعت ماهی و تولید خوراک دام با ارزش غذایی بالا می باشد. با این حال، انتخال روش بهینه فرآوری و نظارت دقیق برای کاهش خطرات بهداشتی بالقوه مرتبط با آلودگی میکروبی و شیمیایی برای دام ها و جامعه انسانی مصرف کننده محصولات دامی ضروری به نظر می رسد.